കണ്ണാടിക്കൂട്ടിലെ ചെറു കുമിളകള്‍

ഓര്‍മ്മ വച്ചപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഞാനീ ചില്ലു കൂട്ടിലാണ്……ഒറ്റയ്ക്ക്…..എനിക്ക് സ്വര്‍ണത്തിന്‍റെ നിറമായതുകൊണ്ട് കാണാന്‍ കുറച്ചു ഭംഗിയൊക്കെ ഉണ്ട്.ഈ വീട്ടില്‍ വരുന്നവരൊക്കെ എനിക്ക് ചുറ്റും കൂടും.എന്‍റെ കൂടിന്റെ ഓരോ വശത്തും തട്ടിയും മുട്ടിയും അവര്‍ എന്നെ പേടിപ്പിക്കും.ഞാന്‍ ഭയന്ന് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പരക്കം പായുന്നത് കണ്ടു അവര്‍ പൊട്ടിപൊട്ടിച്ചിരിക്കും.എന്റെ കൂട്ടിലെ വെള്ളം മാറ്റുന്ന ദിവസം എന്നെ വേറൊരു കുഞ്ഞു ചില്ലുപാത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റും.അന്നേരം എനിക്ക് പുറത്തു ചാടണമെന്നു അതിയായ ആഗ്രഹം വരും.പക്ഷെ കൂട്ടില്‍ നിന്ന് പത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റുന്ന നിമിഷം എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടും.അപ്പോഴുള്ള പിടച്ചില്‍ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാ മോഹങ്ങളും മാറ്റി വച്ചു ഞാന്‍ എന്നിലേക്ക്‌ ഒതുങ്ങും.

ഈ വീട്ടില്‍ വേറൊരു മുറിയില്‍ മറ്റൊരു കൂട്ടില്‍ ഒരു പക്ഷിയുണ്ട്.അവളുടെ ഭാഷ എനിക്കറിയില്ല.എന്തെല്ലാമോ പറഞ്ഞു ഇടയ്ക്കിടെ നിലവിളിക്കുന്നത് കേള്‍ക്കാം.ഒരിക്കല്‍ മാത്രമേ ഞാന്‍ അവളെ കണ്ടുള്ളൂ.ആരോ ആഹാരം കൊടുക്കാന്‍ കൂട് തുറന്നപ്പോള്‍ വെളിയില്‍ ചാടി.വീടിന്‍റെ വാതിലുകളും ജനാലകളും അടച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് അവള്‍ക്ക് പുറത്തു പോകാന്‍ പറ്റിയില്ല.വീടിനകത്ത് പറന്നു നടന്നു കുറച്ചു നേരം പേടിയോടെയെങ്കിലും അവള്‍ തനിക്കു കിട്ടിയ സ്വാതന്ത്ര്യം ആഘോഷിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു.ഞാനത് അസൂയയോടെ നോക്കിക്കിടന്നു.പക്ഷെ അതിനു ശേഷം അവള്‍ അതിനു ശ്രമിച്ചില്ല.ചിലപ്പോള്‍ ചിറകുകള്‍ വെട്ടിക്കളഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും അവര്‍.

അവളുടെ കരച്ചില്‍ ഇടക്കൊക്കെ കേള്‍ക്കാം.അവള്‍ക്ക് എന്നെ കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയില്ലല്ലോ….എന്റെ നിലവിളികള്‍ ഈ വെള്ളത്തില്‍ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്ന് കുമിളകളായി മാറുകയല്ലേ??????

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s