ഒരു തീവണ്ടി യാത്ര

സ്റ്റേഷനില്‍ അവളെ യാത്രയാക്കാന്‍ അച്ഛന്‍ മാത്രമേ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.അമ്മ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പേ അവരെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞിരുന്നു.അച്ഛന്റെ മുഖത്തെ പതിവില്‍ കഴിഞ്ഞുള്ള ആശങ്കയും പരിഭ്രാന്തിയുമൊക്കെ അവളെയും വിഷമിപ്പിച്ചു.തീവണ്ടിയിലേക്ക് കയറുന്നതിനു മുന്‍പ് അയാള്‍ അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ കൈകള്‍ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു.അതില്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ അച്ഛന്റെ എല്ലാ നിസ്സഹായതയും ഒളിഞ്ഞുകിടന്നിരുന്നു.അവരുടെ കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ കയറി സീറ്റ്‌ എല്ലാം നോക്കി ശരിയെന്നു ഉറപ്പു വരുത്തി അവളുടെ നെറുകയില്‍ ഒരുമ്മയും കൊടുത്തു അദ്ദേഹം തീവണ്ടി നീങ്ങുന്നതനുസരിച്ചു ഒപ്പം നടന്നു.പതിയെ പതിയെ അത് കാഴ്ച്ചയില്‍ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി.

ഭര്‍ത്താവിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അടുത്ത ബന്ധുക്കളുമൊക്കെ അടുത്തടുത്ത കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്ടുകളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.അച്ഛനില്ലാതെ ഇത്രയും ദൂരം യാത്ര.അവള്‍ക്ക് പേടി തോന്നി.ഒരു ആശ്വാസത്തിനായി ഭര്‍ത്താവിനെ തിരഞ്ഞു.അയാളെ അവിടെയെങ്ങും കണ്ടില്ല.കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അയാള്‍ തിരിച്ചെത്തി.എവിടെ പോയെന്ന ചോദ്യത്തിന് കൃത്യമായ ഉത്തരം കൊടുക്കാതെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി.അയാളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ഇടയ്ക്കു വന്നു ക്ഷേമാന്വോഷണം നടത്തി പോയി.അവള്‍ക്ക് അച്ഛനെ ഓര്‍മ്മ വന്നു.ജനലഴികളില്‍ മുഖമമര്‍ത്തി പുറത്തേക്കു നോക്കിയിരുന്നു അറിയാതെ അവള്‍ ഓര്‍മ്മകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോയി.തോളില്‍ ഭര്‍ത്താവിന്റെ കൈ അമര്‍ന്നപ്പോള്‍, അയാളുടെ കണ്ണിലെ പ്രണയത്തില്‍ അവള്‍ സ്വയം മറന്നുപോയി.പുതിയ ബന്ധുക്കളും സ്നേഹ പ്രകടനങ്ങളുമെല്ലാം അവള്‍ക്ക് ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള പടികെട്ടുകളായിരുന്നു.അച്ചനടുത്തില്ലാത്ത കുറവ് പതിയെ പതിയെ അവളില്‍ നിന്ന് മാഞ്ഞു തുടങ്ങി.ഈ യാത്ര ഒരിക്കലും അവസാനിക്കരുതെന്നു അവള്‍ ആഗ്രഹിച്ചു.ഇറങ്ങണ്ട സ്റ്റേഷന്‍ ഏതാണെന്ന് അവള്‍ ഭര്‍ത്താവിനോട് ചോദിച്ചതേയില്ല.ഒരു ദിവസം  ഉറക്കമുണര്‍ന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ അയാളെ അടുത്ത് കണ്ടില്ല.അടുത്ത കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍ടുകളില്‍ പോയി തിരഞ്ഞിട്ടും കാണാതെ ആയപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് ആധിയായി.തീവണ്ടിയുടെ വേഗതയില്‍ അവള്‍ അതിനകത്ത് കൂടി ഓടിപാഞ്ഞു.സഹായത്തിനെന്നും പറഞ്ഞ് കൂടിയ പലരില്‍ നിന്നും എങ്ങനെയൊക്കെയോ അവള്‍ രക്ഷപെട്ടോടി.ഒടുവില്‍ ഏതോ ഒരു കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ അവള്‍ക്കറിയാത്ത ഒരു സ്ത്രീയുടെ മടിയില്‍ അയാള്‍ കിടന്നുറങ്ങുന്നത് കണ്ടു സ്തംപിച്ചു നിന്നു.പോയി വിളിക്കണോ അതോ പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കണോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.പിന്നെ തീവണ്ടിയുടെ വാതില്‍ക്കല്‍ പോയി നിന്ന് പുറത്തേക്കു ചാടിയാലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു.അപ്പോഴാണ് ഒരുപാടു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അവള്‍ക്ക് അച്ഛന്റെ മുഖം ഓര്‍മ്മ വന്നത്.തീവണ്ടിയുടെ വേഗത പതുക്കെ പതുക്കെ കുറഞ്ഞു വന്നു.അറിഞ്ഞുകൂടാത്ത ഒരു സ്റ്റേഷനില്‍ അത് നിന്നു.ബാഗും കയ്യിലെടുത്തു ആരോടും യാത്ര പറയാതെ അവള്‍ ഇറങ്ങി സ്റ്റേഷന് പുറത്തേക്കു നടന്നു.അവിടെ കണ്ട ഒരു ടെലിഫോണ്‍ ബൂത്തില്‍ കയറി അച്ഛനെ വിളിച്ചു.മറുതലക്കല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി.ഒട്ടും പതര്‍ച്ചയില്ലാതെ അവള്‍ പറഞ്ഞു “ ഞാന്‍ കയറിയ തീവണ്ടി തെറ്റിപ്പോയി അച്ഛാ.അത് എനിക്കുള്ളതായിരുന്നില്ല.ഞാന്‍ ഇടയ്ക്കു ഇറങ്ങി.അച്ഛന്‍ വരൂ.ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കാം“.അവള്‍ സ്റ്റേഷന്‍റെ പേര് പറഞ്ഞിട്ട് ഫോണ്‍ താഴെ വച്ചു.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to ഒരു തീവണ്ടി യാത്ര

  1. തീവണ്ടി തെറ്റിപ്പോയവർക്ക് എല്ലാം , എപ്പോഴും ഏതുനേരത്തും ധൈര്യത്തിൽ വിളിക്കുവാനുള്ള ഒരു നമ്പർ കയ്യിൽ ഉണ്ടാവുകയെന്നത് തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം ! എന്റെ ആശംസകൾ .

    Like

    • എന്തോ എല്ലാവര്ക്കും ഉണ്ടാവുമോ?ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ വിളിക്കാനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടാവുമോ?…..സന്തോഷം ഷഹീന്‍….മറുപടി വൈകിയതില്‍ ക്ഷമിക്കുമല്ലോ…

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s